Fékk tölvupóst ad heiman, tar sem mamma sagdi mér ad fyrsti vísareikningurinn vaeri kominn. Tetta er ákvedin manndómsvígsla - nú er ég komin med alla fullordinspunktana mína - á gemsa, er komin med bílpróf og á vísakort. Mér finnst ég samt ekki hafa fullordnast mikid, enda tók ég tessa áfanga í haenuskrefum. En fyrsti vísareikningurinn var 35.882 krónur, ef einhver hefur áhuga á ad vita tad og staersti hlutinn innritunargjöld í HÍ. Sumsé ekkert spennandi, en ég held ad naesti reikningur verdi stórum athyglisverdari - ótrúlega gaman ad eiga svona kort, eini gallinn sá ad ég veit ekki hvad ég á mikinn pening, alltaf búin ad eyda hluta fyrirfram. Hef tad á tilfinningunni ad ég muni laesa tad inni í skáp tegar ég kem heim, en tad eru alveg trír mánudir tangad til ;-)

Líka mjög gaman ad geta pantad allt mögulegt á netinu, svo gaman ad á morgun er ég ad fara í algerlega netpantada ferd til Berlínar yfir helgina. Veit reyndar ekki hvad ég aetla ad gera tar - en er búin ad útvega mér ferdahandbók og sirka út athyglisverd söfn og svo aetla ég ad skoda mannlífid og villast smá. Gaman ad vera túristi ádur en túristavertídin byrjar.

I´ve got nothing to say but it´s OK (gaman ad vita hvort einhver kannast vid tessa tilvitnun)
Hef eiginlega ekkert meira ad segja, en ég skrifadi svo mikid í gaer ad tad gerir ekkert til. Tók próf á Quizillu sem sýnir mér hvers kyns rithöfundur ég er - veit ekki hvernig tetta passar vid tad sem ég skrifa (sem er nú ósköp lítid nema á tessa blessudu bloggsídu - en hef tad á tilfinningunni ad plott séu ekki mín sterkasta hlid, samanber alla útúrdúrana sem ég tek hér), en tetta er allaveganna tad sem mér tykir skemmtilegast ad lesa.


You're a Plot writer!


What kind of writer are you?
brought to you by Quizilla


Og tar sem ég byrjud ad taka próf, kemur annad adeins fjörugra. Mér finnst tessi nidurstada passa mér ágaetlega. Ég er sandali, ég er sandali .... (hljómar samt ekki neitt voda vel)


Sandals- peaceful, daydreamy, and thoughtful, you
often find yourself staring into space. When
you aren't out volunteering you are often just
dreaming away. You enjoy the company of
friends sometimes but enjoy peace and quiet.
[please vote! thank you! :)]


What Kind of Shoe Are You?
brought to you by Quizilla

Ég er aftur ordin ad aumingjans litla, vitlausa útlendingnum hérna. Aetti á tessu augnabliki ad vera ad búa til fyrirlestur med tveimur ödrum stelpum, en taer tilkynntu mér mjög vinalega í dag ad taer vaeru fljótari ad gera tetta tvaer og aetli ad gera minn hluta líka. Ég á ad maeta til teirra á morgun og fá útprent af tví sem ég á ad segja. Taer meina tetta á besta veg og ég veit ad ég er ekki mikil hjálp tegar ég skil ekki alveg allt sem taer segja og tad tefur eiginlega bara fyrir ad hafa litla vitlausa útlendinginn med, en gátu taer ekki fattad tad ádur en ég las 400 bladsídna bók fulla af tölfraedi?

Tegar ég var ad koma frá teim, hitti ég Önju frá Rússlandi og hún baud mér í heimsókn og vildi endilega gefa mér eitthvad ad borda. Ef ég aetti ekki spegil myndi ég halda ad ég liti einkar sultarlega út tar sem allir vilja gefa mér ad borda hérna - fólk má varla sjá mig án tess ad bjóda mér í mat. En ég taladi lengi vid hana, henni leidist og mér skilst ad hún sé alveg haett ad maeta í tíma hérna og er bara heima allan daginn - audvitad leidist henni, en ég taldi hana á ad koma med í vettvangsferd til Lübeck á Júróvísjóndaginn. Veit annars ekki alveg hvernig ég á ad snúa mér í teim málum - bíóid á svaedinu sýnir keppnina á stóru tjaldi, en tad er ekkert gaman ad fara tangad ein og allir sem ég hef spurt útí Júróvísjón segjast aldrei horfa á keppnina og ad teirra land sé hvort ed er alltaf nedst. Hvernig er annars íslenska lagid? Ég hef bara heyrt tad einu sinni og er búin ad gleyma hvernig tad hljómar.

En svo ég snúi mér aftur ad framhaldssögunni um síldaraevintýri helgarinnar (sem er árviss atburdur og var í ár skipulagt af fjórum finnskum stelpum). Sídasta kapítula lauk tar sem ég fékk loksins leyfi til ad snúa aftur til míns heima um sexleytid á laugardagsmorgni - og tar sem tad tekur um tad bil 40-50 mínútur ad ganga heim, var ég tar um sjö. Skellti mér í sturtu og svaf svo Nick Knatterton svefni til klukkan hálfellefu og vaknadi tá hress og endurnaerd. Kom á réttum tíma á svaedid (skil ekki af hverju ég var svona stundvís) og tá var búid ad hengja upp borda og blödrur og ad rada bordum í stóran ferhyrningshring og pláss fyrir 120 manns (íbúa hússins og utanadkomandi, sem flestir voru Finnar)- mjög ljósmyndavaent, en ég var audvitad ekki med myndavél (einn ótalmargra hluta sem ég aetladi ad taka med en gleymdi). Ég skar mig soldid úr hópnum tví ad tad var skylda ad vera med asnalegan hatt og tar sem ég er ekki med neinn hatt hér og hafdi ekki hugmyndaflug til ad búa til einn úr pappír var ég berhöfdud, en tad var allt í lagi. Reyndar er tetta tilefni nýtt til ad nota stúdentshúfurnar - og allir Finnar bera taer á fyrsta maí, sem mér finnst snidugt, mín hefur bara rykfallid uppi í skáp undanfarin fjögur ár.

Ég sat hjá Svíunum og Dönunum og tetta byrjadi allt saman mjög vel, allir höfdu diska med kartöflusalati, gúrku, tómati og eggi og svo gengu diskar med kjötbollum og síld. Flöskur af vodka, sterkur víni sem er eins á bragdid og hot´n´sweet, raudvíni og sérfinnskri áfengisblöndu sem heitir siimo (á saensku mjöd). Svo var líka nóg af bjór (reyndar dönskum, sem var töluvert stílbrot). Allt var mjög fridsamt til ad byrja med, allir bordudu og töludu saman og svo hófst hópsöngur á finnskum og saenskum drykkjuvísum. Sídan stódust sumir ekki mátid og urdu ad prófa ad henda tómatnum sínum og allt í einu logadi allt í matarslag, allir hentu tví sem handbaert var og tad var svona snjókaststemmning. Tetta gekk sem betur fer fljótt yfir, allt í lagi med graenmetid, en einhver hefdi getad slasast med hardsodnu eggjunum. Tá var komid ad eftirmatnum sem voru sérstakar saenskfinnskar bollur - minntu soldid á vínarbraud - sem stelpurnar fjórar höfdu eytt heilum degi í ad baka - og kaffi. Sídan hélt veislan áfram og fólk rabbadi saman í litlum hópum og drakk meira áfengi - tetta minnti mig soldid á vor- og haustferdir, tar sem madur byrjar ad drekka um hádegi og allt voda gaman, allir tala saman og enginn fer neitt. Vedrid var líka frekar gott - tad gott ad ég sólbrann smá, enda ekki furda, ekki nóg ad kaupa sólarvörn og gleyma alltaf ad bera á sig.

En um hálffjögur var komid ad hápunktinum, ad synda í skipaskurdinum. Tetta er sundstadur á sumrin, en vatnid var frekar kalt svona í byrjun maí. Ein finnska stelpan leiddi hópinn og fór út í og fullyrti ad tad vaeri ekkert kalt - eftir smá hik var saenski strákurinn (tungur hnífur) naestur út í til ad sanna tad ad hann vaeri meira karlmenni en finnsku karlmennirnir. Og eftir tad var allt fullt af fólki sem hoppadi út í og sumir fóru í kapp, hverjir gaetu hoppad oftast út í. Fullt af fólki sem var í laugardagsgöngurferd stoppadi til ad furda sig á tessum vitleysingum. Katharina sem er Finnlandssvíi, var á tímabili ad hugsa um ad skipta um tjóderni, tví ad allir voru med finnska fánann um hálsinn (adgöngumidinn var lítid finnskt flagg med graenum borda sem var hengdur um hálsinn). Ég vona ad ég turfi ekki ad taka tad fram ad sem eini fulltrúi Íslands á svaedinu, gaetti ég tess til fullnustu ad vera landi og tjód til sóma og hélt mér turri á bakkanum.

Eftir badid hélt veislan áfram med söng, dansi og hljódfaeraleik - sumsé, tad var diskótek í gardinum og mikid dansad, adallega uppi á bordum - tegar áfengid sem hafdi verid keypt fyrir veisluna var búid og klukkan farin ad ganga tíu, var veislan faerd inn, tar sem barinn var.

Morguninn eftir vaknadi ég hress og kát og fór nidur í bae til ad fara á msn og hitti tar afmaelisbarndi Úllu og ýmsa fleiri. Tegar ég kom út af kaffihúsinu gekk ég eftir adalverslunargötunni, eins og ég geri vanalega á sunnudögum og venjulega er tad eins og draugabaer. En nú bar svo vid ad allsstadar var fólk, tetta var eins og Laugarvegurinn á Torláksmessu - og ástaedan var sú ad tarna er víst alltaf flóamarkadur fyrsta sunnudag í mánudi. Ég stódst tá freistingu ad kaupa nokkud, enda var ekki svo margt tarna kaupvaenlegt (sem hefur nú ekki alltaf stoppad mig í Kolaportinu) og skundadi sem leid lá til Johönnu, en hún hafdi einmitt bodid mér í strandferd (en ekki í mat, ótrúlegt en satt). Vid keyrdum til teirrar strandar sem fjaer liggur og tar hittum vid vinkonu hennar, sem er mjög almennileg. En loksins fékk ég ad sjá alvöru sjó, skipaskurdurinn telst ekki sjór tar sem tad vantar öldur, og tarna var fullt af fólki á seglbrettum og svo teim sem stunda nýjasta aedid, tad er ad vera á brimbretti og halda í bönd sem tengjast í risastóran flugdreka og láta stjórnast af vindinum. Vid settumst á kaffihús og fengum okkur kaffi og kökur og horfdum út á sjóinn. Á leidinni til baka fórum vid ýmsar krókaleidir og taer sýndu mér fullt af stödum sem ég hef aldrei séd - mjög gaman. En annad sem var ekki svo gaman var ad ég vard frekar veik af kaffinu - mér finnst tetta reyndar býsna kátbroslegt, ég get drukkid áfengi eins og mig lystir án tess ad finna fyrir nokkrum aukaverkunum (nema ég tala stundum fullmikid), en ég get ekki drukkid meira en einn bolla af kaffi í einu, án tess ad verda virkilega illt og flökurt og allt sem mér skilst ad fólk gangi í gegnum tegar tad er tunnt.

Ég held reyndar ad tetta kaffiástand mitt sé soldid sálraent - tengist örugglega vísu sem vid vorum látin syngja í tónmennt í tíma og ótíma (hef ekki hugmynd um hver er höfundur, en ef ég vaeri bandarísk myndi ég kaera hann fyrir ad hafa valdid mér verulegu tjóni - allt er haegt í Bandaríkjunum, var ekki einhver kona sem fékk baetur eftir ad hafa brennt sig á heitu kaffi á McDonalds?):
K-A-F-F-I
haett´ad tamba kaffi
taugar veiklar tyrkjadrykkur sá
heilsu spillir gerir börnin grá
slíkt herjans eitursvall
tad hentar börnum vart.

Tegar ég kom svo heim á sunnudagskvöldi, hitti ég sturtustrákinn og hann var eitthvad ad kvarta gódlátlega yfir tví ad ég vaeri lítid heima. Fyrst hélt ég ad hann hefdi nú ekkert getad farid í sturtu né snyrt sig tví ég var ekki hinum megin vid vegginn til ad ergja mig. En svo fattadi ég tad - stelpurnar voru ekkert heima tessa helgi og hann er verr staddur en ég. Hann er hálfgerdur útlendingur hérna (frá Baejaralandi) og tar sem tetta er fyrsta önnin hans tá tekkir hann líklega fáa - og engin skipulögd dagskrá hérna svo ad Tjódverjar geti kynnst. Ég aetti kannski ad fara ad tala meira vid hann (svona meira en hae og bae).

Ég veit varla hvar ég á ad byrja - eda hvar ég endadi sídast, en aetla samt ad taka tad fram, svona til ad fyrirbyggja misskilning ad mér líkar vel vid sambýlingana mína og ef sturtuferdir teirra eru tad eina sem ég get fundid athugavert vid tá, tá getur ekki mikid verid ad :-)
En annars hef ég undanfarna daga verid eins og ferdaskrifstofa á fótum, tví ég er med svaka landkynningu hvert sem ég fer og ég er virkilega farin ad velta fyrir mér hvort ég sé ekki bara ad ljúga ad öllu veslings fólkinu sem sér Ísland í hillingum. En ég er ordin ágaet í týsku, tví midur fyrir fólkid sem neydist til ad hlusta á mig, ég er nefnilega búin ad vera hér soldinn tíma án tess ad ná ad tjá mig ad gagni og tad safnadist allt upp svo nú samkjafta ég ekki.

Á fimmtudaginn fór ég í tessa matarveislu en fékk ekki ad taka brennivínid mitt med - tad voru bara 70 manns tarna svo tad hefdi dugad - en Ute sem skipulagdi tetta er mjög forvitin um tad og vill endilega fá ad smakka. Hver yrdi svo sem ekki spenntur tegar talad er um drykk sem heitir Svarti daudi? En tetta var fínt, gódur matur (t.e. tad af honum sem ég tordi ad smakka, sem var ekki mjög mikid - týskur matur hefur kennt mér ad hugsa tvisvar ádur en ég borda eitthvad sem ég hef aldrei séd ádur - ein mikilvaeg lexía komin tar). Svona til ad fá alla til ad kynnast og tala saman, tá var svona spurningaleikur, allir fengu blad med einni spurningu frá hverri tjód sem tarna var stödd og svo átti fólk ad tala saman og fá svörin hvert frá ödru og sá vann sem hafdi flest rétt. Ég var mjög heppin, tví ég gat svarad íslensku spurningunni (svarid mitt var allaveganna rétt tó ég hafi ekki verid alveg viss um ad ég hafi skilid spurninguna) en hún var um hvenaer vid fengum sjálfstaedi og frá hverjum. Margir hinna höfdu ekki hugmynd um svarid hjá sínu landi, eins og hversu mörg prósent Finnlands eru vatn, hvad heitir gamli baejarhlutinn í Stokkhólmi og svo eitthvad fleira sem ég man ekki. En tessi leikur vard tó til tess ad allir voru komnir í hrókasamraedur og blöndudust vel saman - tví tarna voru baedi útlendingar og samlaerieitthvad (Mig vantar íslenskt ord hérna en tetta fyrirbaeri er kallad Study Buddies) teirra. Tad eina sem skemmdi fyrir var ad tónlistin var oftast of há - svo tad var erfitt ad tala saman.

Ég las leigusamninginn minn í dag tar sem ég turfti ad taka hann med mér til ad geta borgad leiguna. Mér fannst sídasta klásúlann tar mjög athyglisverd, tar stendur ad ég búi í herbergi sem er aetlad fyrir fatladan einstakling og ef svoleidis manneskja finnst er ég skuldbundinn til ad flytja út í annad herbergi (sem teir redda) innan tveggja mánada. Ég er ekkert hraedd um ad mér verdi fleygt út, veit alveg hvert ég myndi vilja flytja í stadinn, en mér finnst tetta bara fyndid. Ef herbergid mitt er aetlad fyrir fatladan einstakling tá skil ég afhverju tad eru engir tröskuldar tar - audveldara ad rúlla hjólastól og svona, tó ad manneskja í hjólastól eda á haekjum myndi aldrei komast inn á klósettid eda sturtuna nidri og til ad fara upp tarf madur ad nota stiga. Og eldhúsid er ekki gert fyrir fólk sem er ekki í standi til ad príla smávegis. Svo ekki sé minnst á tá oggulitlu stadreynd ad vid búum á tridju haed í lyftulausu húsi eins langt frá adalinnganginum og haegt er. Svo enn einu sinni stend ég rádtrota gagnvart skipulagi Tjódverja, ég fatta tad barasta ekki neitt.

En svo vid snúum okkur ad tví hvar ég myndi vilja búa í stadinn, tá er tad húsid med barnum. Tad er hús sem stendur vid skipaskurdinn og tar búa Tjódverjar, Nordurlandabúar og Eystrasaltslendingar í fridi og spekt, alls 88 stykki. Malin, sem er saensk, baud mér í mat á föstudagskvöldid og tetta er svona ekta stúdentagardur. Herbergin eru mátulega stór (og hvorki grá né hvít), u.t.b. tíu manns eru um hvert eldhús, sem verdur til tess ad matartímar eru oft sameiginlegir og fjörugir. Nidri er stór setustofa med billjardbordi, fótboltaspili, fullt af spilum sófum , bókasafn - tar sem er haegt ad laera, risastór gardur med gardhúsgögnum og svo í kjallaranum er krá tar sem allt er hraeódýrt. (og til ad kóróna allt saman er leigan ódýrari en hjá mér)
Kvöldid sem ég fór tangad var einmitt svona partý út um allt hús, tar sem tad voru ad koma mánadamót og Eystrasaltslöndin voru ad ganga í Evrópusambandid.

Ég tekkti marga tarna - tví eftir útlendingadagana tekki ég flesta útlendingana sem voru ad koma hingad, en annad fólk sem tarna býr er einfaldlega kostulegt. Fyrst má nefna tann saenskast Svía sem ég hef nokkurn tíma hitt, tad fyrsta sem hann sagdi tegar ég sagdist vera íslensk: "Björk, Tungur knivur - körpen flygor" Ég sprakk úr hlátri yfir tessari sídustu tilvísun, var búin ad gleyma tví ad tetta er eitthvad sem allir Svíar virdast kannast vid. Ég gerdi smá könnun á stadnum og tad kom í ljós ad allir Svíarnir tarna tekktu tessa línu, en enginn annar. Komst reyndar ad tví í leidinni hvad annar saenskur strákur átti vid tegar hann sagdist skilja talada forníslensku en ekki nútímaíslensku - ég fattadi aldrei hvad hann átti vid - skyldi ekki hvar hann hefdi heyrt talada forníslensku. En tá er orsökin sú ad tad er talad haegar í víkingamyndum heldur en vid gerum venjulega.

En talandi um forníslensku, tá var tarna týskur strákur sem hafdi laert eitthvad í forníslensku og bar sig aumlega undan tví hvad tetta vaeri nú erfitt mál. Ég hló bara ad tví, tangad til ad hann nádi í glósurnar sínar og sýndi mér - tá fattadi ég ad hann kunni ekki íslensku og ad aetla ad laera málfraedikerfi forníslensku án tess ad hafa máltilfinningu nútímaíslensku er bara fjandi erfitt. Ég er reyndar ad gerast kennari fyrir fólk sem hefur laert íslensku hérna, er alltaf ad hitta fólk sem hefur laert eitthvad í íslensku og segir mér hvad tad sé nú flókid mál og ég svara tví til ad tad sé ekkert mál ad laera tad. Á tennan Pollyönnulega hátt er ég búin ad lofa einum af týskukennurunum mínum ad aefa hana í íslensku gegn aukatímum í týsku.

En svo ég snúi mér aftur ad partýinu - tetta blogg verdur ae meira eins og gönguferdirnar mínar, ég ákved ad fara einhverja ákvedna leid, en svo sé ég einhverja krókaleid sem lítur betur út. En tad var virkilega gaman tar og ég var tar til 6 um morguninn, tví fólk er svo hraett vid ljóta karla í myrkrinu og vildi ekki leyfa mér ad fara, sem var í fínu lagi. En ádur en ég fór heim baudst mér ad kaupa mida á alfinnska fyrsta maí hátíd sem kallast Sillis (síld) og tangad turfti ég a maeta á hádegi (sem ég og gerdi). Finnar eru aldeilis yndislega bandbrjálud tjód (eda teir teirra sem eru í útlegd hér í Kiel) - en meira um tad sídar (tetta er ordid of langt í bili)

Ég var farin ad halda ad Tjódverjar vaeru alls ekki skipulagdir og alls ekki á réttum tíma - alveg tangad til ad strákurinn sem byr í naesta herbergi flutti inn. Tad bregst ekki ad alltaf tegar ég er ad festa svefn, sama hvort ég fer í rúmid klukkan tíu eda eitt, eda hvenaer sem er á milli, tá hefur hann kvöldsnyrtinguna. Fyrst burstar hann tennurnar, svo rakar hann sig med rafmagnsrakvél - lengi, svo fer hann í sturtu - og tekur trjár tarnir (tad er hann slekkur tvisvar á vatninu, tannig ad ég held ad hann sé loksins búinn, ádur en hann er búinn). Tar sem sturtan er vid höfdagaflinn á rúminu mínu og klósettid hans hinum megin vid hana heyri ég allt. Ég er ekki mjög svefnstygg manneskja, tad er ad segja eftir ad ég er sofnud, en ef einhver truflar mig tegar ég er ad reyna ad sofna er ég alls ekki skemmtileg - tad munadi minnstu ad ég faeri fram og öskradi smá - ég sleppti tví hinsvegar og kveikti á geislaspilaranum mínum og kláradi tar med rafhlödurnar. Og ég tók tímann, tessi kvöldsnyrting tók 30 mínútur (00:10-00:40) og ta gat ég loks sofnad.

Og til ad halda áfram ad vera fúllynd og hneykslast, tá fór ég á pósthús í gaer med bref sem ég turfti ad senda. Konan sem afgreiddi mig horfdi lengi á bréfin og spurdi svo til hvada lands tau aettu ad fara (ég skrifa alltaf Iceland, svona bara til öryggis). Ég svaradi tví til ad tau aettu ad fara til Íslands, hún horfdi lengur á bréfin og svo á mig og spurdi svo hvort Ísland vaeri í Evrópu. Tarf madur ekki ad kunna smá landafraedi ádur en madur faer vinnu á pósthúsi? Tótt landafraedikunnátta mín sé ekki til fyrirmyndar veit ég ad Ísland er í Evrópu.

En svona til ad komast á léttari nótur tá bordadi ég ekta tyskan mat í dag sem var ekki vondur, og tad tel ég vera afrek. Tad voru kálbögglar med kartöflumús og graenum baunum og nú er ég naestum ad springa. Í tilefni af tví fór ég í innkaupaferd, sem ég turfti, tví ég átti ekkert eftir nema hrísgrjón og epli. Ég hef ekki farid í búd í viku og hef undanfarna daga lifad á temanu kjötbollur med hrísgrjónum/pasta/núdlum - ótrúlegt hvad einn svona lítill bakki af kjötbollum endist lengi. Ég fann búd sem er med meira úrval en Aldi og tarf líklega ekki ad fara í búd lengi.

Félagslífid lítur vel út hjá mér, tví annad kvöld er international party, tar sem allir útlendingarnir áttu ad koma med mat frá sinu heimalandi. Ég er afsökud eftir ad ég útskyrdi ad tad vaeri ekki haegt ad nálgast hráefni í daemigerdan íslenskan mat í Tyskalandi og taldi upp svid, hákarl og meiri svona torramat, tar til andlitid datt af fólkinu. Ef ég gaeti hins vegar nálgast íslenskan mat, myndi ég líklega maeta med skyr - svona til ad faela fólk ekki alveg i burtu. Ég baudst hins vegar til ad koma med brennivín (keypti flösku af tví í fríhöfninni) en stjórnandinn áleit ad tad yrdi of lítid á mann - ég tarf ad spyrja hana hvort hún hafi nokkurn tíma smakkad brennivín, tví ég held ad flestir myndu ekki nota máltaekid of lítid - hversu litid er alveg nóg. (Reyndar er mér farid ad finnast brennivín gott - slík er úrkynjun tess ad skemmta sér med íslenskunemum)

Á föstudaginn er svo party í húsinu med barnum, tad borgar sig ad hinkra vid eftir tíma - tví ég stód í gaer hjá hinu nordurlandafolkinu í tyskuáfanganum og tau byrjudu ad tala um tetta party - og ádur en ég veit af baud saenska stelpan mér ad koma med og borda med teim fyrst og svona, svo tad verdur gaman :-)

Ádan fór ég í Mensuna og bordadi hádegismat med Issy - tetta er ákvedin hefd, tar sem vid erum ekki í tímum á midvikudögum, förum vid í Mensuna og bordum saman. Hún er mikid fyrir ad tala en reyndar lítid fyrir ad hlusta, en tad er allt í lagi tar sem ég er helmingi lengur ad borda en hún og hún er skemmtileg. Líf hennar í augnablikinu er farid ad líkjast lélegri grinútgáfu af sápuóperu. Í naestu íbúd byr nefnilega strákur (svona súkkuladigaei) sem er búinn ad vera ad reyna vid hana í hálft ár - hún hafdi engan áhuga fyrst og enn sídur tegar hun frétti ad hann aetti kaerustu. Hann vissi samt ekki ad hún vissi um kaerustuna og heldur áfram ad bjóda henni hingad og tangad, sem hún neitar alltaf og gerir bara grín ad honum og vid hlaejum bara ad tessum sögum. En í morgun sat hún úti á svölum og hann kemur út á svalirnar sínar, fyrst var hann voda hissa og spurdi hana hvad hún vaeri ad gera á svölunum á tessum tíma dags. Hún sagdist vera ad laera, en fannst hann líta einkennilega út. Strax á eftir kom kaerastan hans út á svalirnar og svipurinn á andlitinu á honum var víst óborganlegur. Vid hlökkum mjög til ad heyra hvada afsakanir hann kemur med núna - eda hvort og hvernig tá hann reynir ad kjafta sig út ur tessu.

Skodanakönnuninni á tví hvorn ég aetti ad hengja upp á vegg Herr Bloom oder Herr Pitt (ritstjórar bladsins aettu ad laera smá samtengingafraedi, tví innan í bladinu stendur ad núna geti madur hengt upp bada og samtengingin und er notud) lykur med tví ad ég aetla ad nyta mér tann Salómonsdóm sem tar kom fram ad hafa Herr Bloom á virkum dögum og Herr Pitt um helgar - fyrirtaks lausn.

Og bara svona ad lokum, fyrst ég komst í tölvu sem haegt er ad gera klippa og líma á (ekki haegt á bókasafnstölvunum) kemur hér próf. Reyndar er úrvalid af prófum slaemt í dag - svo tetta verdur ad duga.


You are basically an average friend, not what you
would call TOO THIS or TOO THAT, but try to be
unique so your friends will remember you when
you're all old grannies ^_^


... The Ultimate friendship Quiz ...
brought to you by Quizilla

Af hverju aetli helgar lídi svona hratt - eda lídi án tess ad madur geri neitt af viti?

Ég gerdi reyndar alveg fullt - en samt kannski ekki alveg tad sem ég hefdi átt ad vera ad gera. Eftir skóla á föstudaginn hófst svona fyrirlestrarundirbúningur, ég og önnur stelpan sem er med mér í fyrirlestrarhóp fórum og töludum vid kennarann og fengum lista yfir taer baekur sem vid aettum ad nota. Svo fórum vid á bókasafnid ad leita ad bókunum - ég veit ekki hver fann tetta kerfi hérna upp, en tad er ekki ad virka. Hér eru flokkarnir ekki númeradir, heldur notadir trír stafir - sem vaeri sök sér ef öllu vaeri svo radad í stafrófsröd, en tad vaeri kannski fulleinfalt og hér er tví alt vid hlidina á nor og jur og svo ang einhversstadar allt annars stadar. Ad auki er bókunum skipt í deildir eftir tví hvad lánstíminn er langur, svo vid turftum ad fara um allt bókasafnid ad leita ad tessum bókum og tad tók alveg klukkutíma - ekki í fyrsta skipti sem mér finnst ég vera í ratleik hérna. En eitt jákvaett, bókasafnid hérna er áskrifandi ad Mogganum - svo ef ég fae heimtrá, get ég farid tangad og lesid allt bullid tar.

Um kvöldid fór ég og hitti ameríkanana og aetladi med teim á Jahrmarkt, en áaetlanirnar breyttust svo vid fórum á skemmtistad í stadinn. Og hvílíkur stadur, tetta var eins og moldvörpuhola. Fyrst fór madur nidur tröppur og allt var nedanjardar - allt fullt af rangölum og útskotum, trjú dansgólf, trír barir, tvö billjardherbergi, hamborgarastadur og fullt af einhverjum furdulegum herbergjum. Reyndar var stemmningin frekar dauf - kannski ekki skrýtid tví staersta partý ársins var kvöldid ádur, fimm túsund manns ad skemmta sér í matsalnum (og ótrúlegt en satt tá hét tad ekki semester start party). En tessir ameríkanar eru brádfyndnir, tau koma öll frá Pennsylvaníu og eru ad laera týsku tar - ég tekki eina stelpuna, Jaz, ágaetlega og hún er fín, en hin eru svo miklar stadladar týpur ad ég var ad deyja úr hlátri innan í mér allt kvöldid. Ein stelpan var nákvaemlega eins og Rachel í vinum og ad hlusta á hana var brandari, stelpurnar aetludu saman ad versla daginn eftir og hún var alveg ad reikna út, já svo tarf ég bara ad sofa í sjö tíma, kannski bara sex - já og tar sem ég tarf ekki ad slétta á mér hárid í fyrramálid tá get ég bara sett tad í tagl og verid í tessu og tessu, ég skal hitta ykkur í straetóskýlinu klukkan tólf.

Laugardagurinn fór eiginlega í ekki neitt, nema hvad ég tók til, tvodi tvott og treif herbergid mitt og badherbergid - ég held ad tad sé meira ryk hérna en heima, allaveganna eru bara tvaer vikur sídan ég treif allt sídast og allt var ordid ógedslega skítugt aftur. En nú er ég loksins búin ad koma öllu fyrir eins og ég vil hafa tad. Ég hlustadi líka fullt á útvarp - rafhlödurnar klárast svo fljótt fyrir geislaspilarann, og lenti fyrst á stöd sem spiladi bara klassíska tónlist, sem var fínt, Erlkönig kom meira ad segja, svo ég komst alveg í tridju bekkjar fílinginn (alveg ótrúlegt hvad lagid vid tetta flotta ljód er ljótt). Sídan fann ég týska stöd sem spilar daegurlög, ýmist ensk eda týsk og ég sver ad öll týsku lögin eru eins, textarnir hafa allir línuna Ich liebe dich, ich bin hier für dich - en á klukkutíma fresti eru fréttir, svo týskan mín aefist smá.

Í gaer gekk ég mestallan daginn, fyrst fór ég á netkaffihús til ad komast á msn, tad er nefnilega ekki haegt í skólatölvunum. Eftir tad langadi mig ekki heim og vedrid var gott, svo ég rölti áfram - skodadi selina (ekki í fyrsta skipti) og fékk mér ad borda og labbadi svo ad hinum enda skipaskurdarins og naut bara góda vedursins. Sunnudagar eru tannig ad allt er lokad, bókasafnid, búdir og allt nema örfáir skyndibitastadir, svo ef madur vill ekki bara sitja heima og láta sér leidast, tá verdur madur ad fara í gönguferd. Á heimleidinni hitti ég Juris, sem er frá Lettlandi og tar sem okkur leiddist bádum heilmikid töludum vid lengi saman um hvad Týskaland vaeri asnalegt land, tad tók bara einn og hálfan klukkutíma. Hins vegar komst ég ad tví ad hann býr í miklu skemmtilegra húsi en ég - norraena baltneska húsinu, tar er bar, spilaherbergi og margt margt fleira, sem mér finnst vanta hjá mér.

Tegar ég kom heim, voru sambýlingarnir maettir á svaedid, en tau höfdu öll farid heim yfir helgina. Stelpunum fannst vanta skraut hjá stiganum, svo Linda sem er í laeknisfraedi hengdi beinagrindina sína, sem er í fullri staerd úr pappa, upp yfir stigann, svo tegar madur fer upp stigann birtist allt í einu glottandi beinagrind med hendur á mjödmum - er viss um ad Vala Matt yrdi alveg daudhrifin af tessu.

Mig langar til ad skreyta herbergid mitt og á í smá vanda med tad. Ég keypti mér Cosmopolitan (á týsku) af tveimur ástaedum, annars vegar til ad aefa mig í týsku - núna er ég ad reyna ad lesa sem fjölbreyttasta texta og er tess vegna líka ad lesa Andrés önd og der Spiegel - og hin ástaedan var sú ad á forsídunni stód ad innan í bladinu vaeru myndir af kyntokkafullum karlkyns stjörnum, gerdar til tess ad klippa út og hengja upp. Tar sem veggirnir í herberginu mínu eru hvítir og stórir sló ég til - en gleymdi ad kíkja á myndirnar fyrst. Svo tegar ég aetladi ad fara ad klippa út og hengja upp á vegg, kom í ljós ad myndirnar voru bara tvaer og á sama spjaldinu, tannig ad ég verd ad velja á milli hvora ég vil. Reyndar er ég ekki alveg sammála skilgreiningu bladsins á kyntokka tessara stjarna (en ef ég maetti velja, myndu örugglega fáir kaupa bladid, tví hingad til hef ég varla hitt neinn sem ekki hefur hlegid ad tví hvada karlkyns stjarna mér tykir kyntokkafyllst). Svo nú vantar mig hjálp - trír möguleikar:
1) sleppa tessu alveg og hafa hvíta veggi
2) Brad Pitt ad tykjast vera Akkiles (sem er ekki nógu gott, tar sem Hektor hefur alltaf verid í uppáhaldi hjá mér)
3) Orlando Bloom ad tykjast vera töff med hendurnar á mjög fyndnum stad.

Gledilegt sumar!!!!!
Ég held ad enginn hérna viti ad tad sé sumardagurinn fyrsti nema ég. Tegar ég minnist á tad, reka allir upp stór augu og segja - jújú, vid höfum örugglega svoleidis líka. Einhvern veginn finnst mér tad ekki virka voda traustvekjandi. Hérna er hvorki sumarvedur í dag, né sumardagsins fyrsta vedur. Tad er eiginlega svona ekkert vedur.

Í gaer fór rafmagnid af íbúdinni okkar (teas tad sló út öryggi - tegar Jürgen, sem er eini strákurinn í íbúdinni var ad rista sér braud) - reyndar trufladi tad mig ekkert, nema tegar ég fór í sturtu, tví ad sturtan mín er svona skápur med engum glugga. Madur opnar ósköp venjulegar dyr og tad eina sem er inni er sturta - mjög fyndin sjón. Jaeja, en ég var ekkert ad aesa mig yfir rafmagnleysinu og aetladi ad nota tad sem afsökun til ad fara í bíó - voda lítid haegt ad laera í myrkri. En tad voru ekki allir sammála tví ad lifa í myrkri og Linda frétti hjá einhverri stelpu hvar öryggin vaeru og hvar aetli tau hafi verid nema innan í eldhússkápnum sem ég nota. Tannig ad ég turfti ad taka allt út úr honum, allar hillurnar líka og tá var haegt ad opna lítinn skáp á bak vid og smella örygginu á sinn stad aftur. Mér datt ekki í hug ad öryggin vaeru tarna - reyndar var ég eitthvad ad paela í tessu fyrstu dagana, hvad tetta vaeri nú (minnkar plássid í skápnum mínum), en hélt ad tetta tengdist eldavélinni eitthvad. En svona fór um sjóferd tá og ekki fór ég í bíó - en koma dagar koma rád.

En fyrst ég er farin ad minnast á íbúdina, er kannski ekki úr vegi ad minnast á útlit hennar. Hún er á tveimur haedum - uppi búa Linda og Issí og tar er badherbergid teirra og klósettid mitt. Nidri búa ég og Jürgen og tar er klósettid hans, sturtan okkar og eldhúsid. Öll íbúdin er í gráu og hvítu (svona álíka nidurdrepandi og kaffistofan í Árnagardi eftir breytingu) og ég fae svolítinn fangelsisfíling, ekki síst tar sem herbergisnúmerinn eru límd med svörtum stöfum á gráu hurdirnar ad herbergjunum - mér finnst stundum tegar ég horfi á tetta ad ég sé fangi 4410. Innan í herbergjunum er tetta ekkert skárra - tar er allt hvítt, húsgögnin líka, bara hurdin sem er grá - tannig ad í fyrsta skipti sem ég fór í Ikea, keypti ég mér rúmteppi, sem er í tíu litum ad minnst kosti. Svo eru líka svalir, hver tvö herbergi deila svölum, sem eru ponsulitlar og sólin skín ekki tar á kvöldin. En svo er tad mesta snilldin (eda tannig) af öllu, milli hurdanna og gólfsins er svona fimm sentimetra breid rifa - bara svona til ad tryggja tad ad tad verdi ekkert naedi. Tví vegna tessara rifu heyrir madur allt sem gerist í íbúdinni. Ef fólk er ad borda í eldhúsinu, eda tala í eldhúsinu - heyri ég jafnmikid af tví og ef dyrnar vaeru galopnar, sem er eins ósnidugt og haegt er tegar madur er ad reyna ad einbeita sér ad tví ad laera. Svo ad ef mér gengur ekki nógu vel ad laera hérna, tá er tad dyrunum ad kenna ;) Svo erum vid med vodaflott plan, hver tekur eina viku í ad taema ruslid og endar svo med ad skúra sameiginlega svaedid - svo tad er alltaf frekar hreint hérna.

Annars tókst mér ad villast smá í gaer og var ekkert smá stolt ad rata heim - ég fór nefnilega í búd, ég er búin ad gefast upp á búdinni naest mér, svo ég tók straetó ad naestu búd (sem hafdi ekki betra úrval, en adeins venjulegra úrval) og ad kaupum loknum aetladi ég ad taka straetó heim, tékkadi á tímatöflunni og sá ad straetó átti ad koma fimm mínútur í átta. Ég steig svo inn í straetóinn sem kom á teim tíma, en gleymdi ad tékka á númerinu. Ég var alveg róleg fyrstu tíu mínúturnar en fattadi svo ad ég var ad keyra framhjá stödum sem ég tekkti ekki neitt, svo ég gerdi tad eina sem ég gat í stödunni hoppadi út, fékk mér smá nýkeypt súkkuladi og tókst ad rölta heim í rétta átt. Bara svona smá hressandi kvöldganga.

Takk fyrir öll kommentin, tad er svo gaman ad vita ad einhverjir lesa tetta bull og ad ég sé ekki ein og yfirgefin og alveg týnd hér í Tjódverjalandi. Hafid tad voda gott og vona ad tad sé sumarvedur heima.

Tá er ég búin ad vera hérna í mánud og ég held ad ég hafi adlagast ágaetlega - allaveganna hef ég fátt ad segja. Ég á ad halda fyrsta fyrirlesturinn minn á týsku eftir tvaer vikur - med úthendum og öllu saman, tad verdur gaman ad sjá hvernig tad fer tví ekki get ég kjaftad mig út úr neinu óundirbúid, tví tad heyrist strax á mér hvort ég hef undirbúid tetta eda ekki. Tad er ordafordinn kemur upp um mig. Sem betur fer verd ég ekki ein med tennan fyrirlestur eins og ég hélt fyrst, heldur erum vid trjár - og hinar eru týskar (Meike & Meike), svo tetta verdur örugglega bara gaman.

Ég fór á sjávardýrasafnid á laugardaginn. Tad er á bakka skipaskurdarins og ég labba oft tangad á kvöldin og horfi á selina í selatjörninni og býd teim góda nótt. Ég vildi ad ég vaeri selur, teir synda bara fram og til baka og hafa engar áhyggjur af neinu og svo kemur manneskja tvisvar á dag og gefur teim ad borda (tad er voda fjör ad horfa á tad). En tetta sjávardýrasafn innihélt bara fiska og tad var ekki einu sinni haegt ad sjá selina innanhúss. Fiskarnir voru mjög misskrautlegir og stundum skildi ég ekki alveg spekina í tví hversu margir maettu vera í hverju búri. Búrin voru öll jafnstór og í sumum voru bara 4-5 fiskar á medan í ödrum voru allaveganna hundrad.
En nú á ég bara eftir ad skoda tvö söfn, svo tetta er allt ad koma.

Annars verd ég alltaf hálfnidurdregin tegar ég labba um borgina, tví allsstadar eru minnismerki um fólk sem dó eda var myrt í Seinni heimsstyrjöldinni. Kiel vard býsna illa úti í loftárásum, vegna tess ad hér voru u-báta verksmidjur og nú er lítid eftir af byggingum sem eru frá tví fyrir stríd. Hálft rádhúsid var til daemis sprengt í burtu og tegar tad var lagad var greinilega ekki til tessi flotti grái steinn sem tad var upphaglega gert úr og nýbyggingin er eins í laginu, bara úr múrsteinum - svo byggingin er flekkótt. Svo eru minningar um hluti eins og höllina (Schloß) sem stód víst hér - tad er hallargardur, Hallarstraeti og meira ad segja bygging sem er köllud höll - tótt hún sé frekar ung. Tannig ad ef madur vill sjá gömul týsk hús, er tetta ekki stadurinn.
Í hallargardinum er minnismerki um strídid 1870 og tá sem féllu tar - minnismerkid er lágmynd med myndum af hermönnum sem eru á leidinni í stríd og hvernig teir kvedja sína nánustu, einn er t.d. ad kvedja konu og börn og börnin hanga utan í honum og vilja ekki leyfa honum ad fara. Svona hlutir koma óneitanlega vid mann og ég takk fyrir ad hafa aldrei turft ad upplifa stríd - tau eru vond.

Fyrst ég er ordin svona nidurdrepandi er víst best ad enda tetta med einu af strídskvaedum Baldricks:
Hear the words I sing
War´s a horrid thing
So I sing, sing, sing
Dingalingaling